Berkeley International in Royalty; “Matchmaking bij de adellijke mensen en andere toplui”!

http://vtm.be/royalty/matchmakers-van-de-adel

Het merendeel van de adel trouwt nog altijd met adel. Vroeger leerden zij mekaar kennen op adellijke bals, maar meer en meer doen zij beroep op een professionele matchmaker. Birgit heeft een afspraak bij één van de meest exclusieve datingbureaus ter wereld, Berkeley International.

Wist je dat Koning Boudewijn aan Koningin Fabiola werd voorgesteld door een ‘matchmaker’? De geschiedenis van het ‘daten’.

Vroeger was het niet altijd beter, maar misschien toch wel makkelijker om een partner te kiezen. Vrije partnerkeuze bestond toen niet. In vele oude culturen waren het de families die eeuwenlang onderling bepaalden hoe en met wie er werd getrouwd.

Al in het Oud Testament duikt een ‘matchmaker’ op. In de Joodse traditie was het de vader die voor zijn zoon op zoek ging naar een geschikte bruid. In Genesis geeft Abraham instructies aan zijn dienaar Elezier om een levenspartner te zoeken voor zijn zoon Isaac. Een meisje dat voldeed aan de waarden en normen van de familie, maar toch vooral ook met een vader die een duit in het zakje kon doen.

Niet veel later kreeg de taak van dienaar Elezier een officiële naam: ‘Shadkhan’. Letterlijk vertaald: stilte, rust. De eerste contacten moesten inderdaad allemaal zo discreet mogelijk verlopen. Een harde weigering van een andere familievader kon ferme reputatieschade opleveren.

Een hele andere cultuur is de Japanse. Maar ook daar kennen ze een vergelijkbaar fenomeen, de ‘nakado’. Je mag gerust spreken van een professionele matchmaker , want net als de Joodse ‘shadkhan’ kreeg hij een percentage van de uiteindelijke bruidsschat.

In de Westerse cultuur werd vaak een beroep gedaan op een lid van de clerus. Zij waren bij uitstek de behoeders van waarden en normen en konden discreet opereren.

Vanaf de 17e eeuw zien we dat er barstjes komen in de traditie. Een partner werd dan bij voorkeur gezocht in de eigen woonplaats, en in de eigen sociale klasse. Je ontmoette elkaar op het werk, op feesten, en bij kermissen. De rijke families bleven de traditie van gearrangeerde huwelijken trouw. Vaak uit praktische overwegingen: het was vaak niet mogelijk was om ‘spontaan’ een geschikte en vermogende partner in de buurt te vinden.

De idealen omtrent liefdesrelaties volgden veelal maatschappelijke evoluties. Naarmate de democratische principes van vrijheid en individuele verantwoordelijkheid verder ingeburgerd raken, namen ook de individuele rechten en vrijheden in de liefde flink toe.

In de 20ste eeuw vonden de grootste revoluties op relatiegebied plaats. De familie was minder nadrukkelijk aanwezig in het partner-selectieproces. In 1914 duikt in de Verenigde Staten voor het eerst het woord ‘date’ op, een ontmoeting in een publieke ruimte zonder supervisie van de familie.

Grootste sprong kwam er in de jaren ’60. Toen maakte emancipatie en anticonceptie vrouwen onafhankelijker van mannen. Liefde werd steeds meer een feestje om te vieren, minder een instrument om een gezin mee te stichten.

In koninklijke families vinden we nog steeds sporen terug van de oude tradities. Boudewijn betrok de kerk bij zijn zoektocht naar een bruid. Zuster Veronica O’Brien werd in alle discretie ingezet als ‘matchmaker’. Zij koppelde Boudewijn aan Fabiola de More Y Aragon. Met een beetje verbeelding kan je hun eerste, discrete ontmoeting in Lausanne in 1957 als een date beschouwen.

Helemaal los van koninklijke familietradities, kennen we vandaag het begrip ‘moderne single’. De vrijgezel die gewapend met boodschappenlijstje de relatiemarkt opgaat. Tegelijkertijd blijven we ook romantische idealen koesteren. Een probleem hoeft dat niet te zijn. Uiteindelijk is de ‘chemie’, een mix van emoties en rationele overwegingen, voor het grootste gedeelte bepalend.

De opkomst van sociale media, datingsites en andere moderne online kanalen heeft voorgoed de manier veranderd waarop we contact leggen. Makkelijker dan ooit maken we verbinding met vrienden, vage bekenden of leggen we nieuwe contacten.

De digitalisering maakt daten wel heel erg makkelijk: singles posten een foto, voegen persoonlijke gegevens toe en wereldwijd zijn contacten mogelijk. No limits, only bleu skies, zou je denken. Maar door een gebrek aan controle op de geposte informatie, zijn er helaas singles die hun persoonlijk profiel wel heel erg oppoetsen. Al te vaak staan er regelrechte leugens te lezen. Zonder voorafgaande discrete contacten dreigen meer en meer van die afspraakjes uit te draaien op immense teleurstellingen en een verlies aan zelfvertrouwen. Je krijgt het gevoel in een jungle te zijn beland van mensen met niet altijd de beste intenties.

Net zoals de idealen van schoonheid en liefde evolueren, is ook het daten constant in beweging. Vandaag hoef je je gelukkig niet meer tot je familie of de kerk te wenden om in alle discretie een geschikte date te vinden. Er zijn nu professionele bureaus die helemaal tegemoet komen aan de liefdesidealen van vandaag. Zij kunnen net als de ‘Nakodo’ of ‘Shadkhan’ discrete, gerichte contacten leggen.

Belangrijk verschil: niet de familie bepaalt het profiel van de partner, wel jijzelf. Maar met een ‘lovehunter’ vermindert de kans op nodeloze teleurstellingen. Onderschat die taak vooral niet. Rabbi Barry Marcus, verbonden aan de Orthodox Jewish Central Synagogue in Londen herhaalt vandaag nog geregeld een oude wijsheid: “Matchmaking is veel moeilijker dan de Rode Zee splijten.”